Sprawa przekazania podnośnika SH-24 do OSP Władysławów stała się na nośna medialnie. Swoje stanowisko w tej sprawie nadesłał Komendant Wojewódzki PSP w Poznaniu.
Z uwagi na duże zainteresowanie opinii publicznej z powiatu tureckiego dotyczące przekazania podnośnika z Państwowej Straży Pożarnej w Turku do wybranej jednostki OSP z powiatu tureckiego, Wielkopolski Komendant Wojewódzki PSP przedstawia swoje stanowisko.
Na wstępie Wielkopolski Komendant Wojewódzki PSP docenia fakt, że aż trzy jednostki z terenu powiatu chcą się rozwijać i prowadzą rywalizację o pozyskanie sprzętu ratowniczego. Jest to dowodem dbałości strażaków ochotników o sprawy bezpieczeństwa mieszkańców terenu chronionego.
Najważniejsze, żeby ta rywalizacja była prowadzona w oparciu o argumenty merytoryczne i nie powodowała niepotrzebnych niepokojów społecznych.
Podejmując decyzję o przekazaniu sprzętu z Państwowej Straży Pożarnej do ochotniczych straży pożarnych, w pierwszej kolejności rozpatruje się jednostki z terenu danego powiatu. Jest to podyktowane tym, że wszystkie samorządy aktywnie włączają się w sprawy dotyczące bezpieczeństwa i udzielają wsparcia finansowego na utrzymanie i zakup sprzętu dla jednostek ochrony przeciwpożarowej. Dlatego sprzęt ten w pierwszej kolejności powinien zostać i służyć bezpieczeństwu mieszkańcom danego regionu.
O lokalizacji sprzętu ratowniczego głównie decyduje pięć parametrów tj.:
zagrożenia występujące na danym terenie,
zabezpieczenie operacyjne, na który ma wpływ czas dotarcia niezbędnego sprzętu ratowniczego,
możliwości lokalowe,
możliwości osobowe danej jednostki,
deklaracja OSP o chęci pozyskania sprzętu, najlepiej poparta deklaracją władz samorządowych o wsparciu finansowym koniecznym do utrzymaniu danego sprzętu.
Mając na względzie, że trzy jednostki z ternu pow. tureckiego tj. OSP Turek, OSP Tuliszków oraz OSP Władysławów zgłosiły chęć pozyskania podnośnika, Komendant Powiatowy PSP w Turku sporządził opinię, którą przesłał do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego PSP. Opinia ta uwzględnia 3 scenariusze w odniesieniu do czterech pierwszych parametrów wymienionych wyżej.
Ad. 1
Stopnie zagrożenia gmin określa się na podstawie metodyki, która stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 września 2021 roku w sprawie szczegółowej organizacji krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.
Zgodnie z tą metodyką wyróżnia się pięć stopni zagrożenia od Z I do Z V, gdzie Z I oznacza najniższy poziom zagrożenia, a Z V najwyższy. Dla każdej z gmin wylicza się wskaźniki zagrożenia i przydziela stopień zagrożenia według poniższych kryteriów: Z I – od 3,2 do 3,6 Z II – od 3,6 do 4,66 Z III – od 4,66 do 6,66 Z IV – od 6,66 do 12 Z V – od 12 do 16
Zgodnie z tą metodyką ustalono, że zagrożenie trzech rozpatrywanych gmin jest na porównywalnym poziomie średnim tj. trzecim stopniu zagrożenia (Z III).
Ad. 2.
Jednym z ważniejszych parametrów ratowniczych jest czas dotarcia pierwszego potrzebnego sprzętu ratowniczego na miejsce zdarzenia (w tym przypadku podnośnika).
Z uwagi, że mobilność trzech analizowanych jednostek, jest na bardzo wysokim i podobnym poziomie, który wynosi około 3-4 minut, parametr ten można pominąć w analizie.
Kluczową rolę w tym zakresie ma umiejscowienie sprzętu. Stacjonowanie tego samego typu sprzętu ratowniczego (zdublowanego) w jednej miejscowości, nie zmienia czasu dotarcia w pozostałych gminach.
Jednoczesna potrzeba wykorzystania dwóch samochodów w tym samym rejonie występuje rzadziej, niż potrzeba wykorzystania w dwóch różnych rejonach. Potwierdzeniem tego faktu jest okres, w którym w Turku stacjonowały dwa samochody ratownictwa wysokościowego tj. podnośnik w PSP w Turku oraz drabina w OSP w Turku. Przez pięć lat nie zachodziła konieczność dysponowania drabiny z OSP Turek, gdyż teren jej działania pokrywał się z obszarem działania podnośnika z Państwowej Straży Pożarnej.
Umiejscowienie sprzętu wysokościowego w OSP Tuliszków lub OSP Władysławów znacząco skraca czas dotarcia tego typu sprzętu w tych rejonach, co obrazuje załączona mapa. Na czerwono zaznaczono szacunkowy obszar dotarcia w czasie 15 minut drabiny z Państwowej Straży Pożarnej, natomiast na zielono symulację dotarcia podnośnika dla OSP Turek, Tuliszków i Władysławów.
Ad. 3
Dokonując analizy możliwości garażowych poszczególnych jednostek stwierdzono, że OSP Tuliszków nie posiada warunków umożliwiających garażowanie dodatkowego pojazdu w remizie.
Już dzisiaj dwa samochody, które są na wyposażeniu tej jednostki parkują jeden za drugim, co wydłuża czas wyjazdu tego, który stoi na drugim miejscu.
Ad. 4
Do użytkowania podnośnika koszowego niezbędne jest posiadanie uprawnień wykonanych w Urzędzie Dozoru Technicznego do obsługi urządzeń transportu bliskiego na podesty ruchome przejezdne: samojezdne montowane na pojeździe.
Aktualnie, największa liczba przeszkolonych druhów do obsługi tego typu sprzętu jest w OSP Władysławów, bo aż 10, następnie w OSP Turek – 4.
OSP Tuliszków nie zgłosiła żadnej osoby, która posiada stosowne przeszkolenie.
Podsumowanie
Lp.
Parametr
OSP Turek
OSP Tuliszków
OSP Władysławów
1
Zagrożenie
Z III (wskaźnik 5,45)
Z III (wskaźnik 4,82)
Z III (wskaźnik 5,10)
2
Czas dojazdu sprzętu wysokościowego z PSP
0 minut (stacjonuje w PSP w Turku)
około 20 minut
około 13 minut
3
Możliwości lokalowe
TAK
BRAK
TAK
4
Operatorzy sprzętu
4 (3 aktywnych)
BRAK
10, w tym konserwator z uprawnieniami UDT
5
Deklaracja OSP
TAK
TAK
TAK
Mając na względzie powyższe argumenty oraz fakt, że należy dążyć do zapewnienia wszystkim mieszkańcom podobnego poziomu bezpieczeństwa, a nie tylko mieszkańcom stolicy regionu, najwięcej argumentów za przekazaniem podnośnika z Komendy Powiatowej PSP w Turku przemawia za OSP Władysławów.
Na zakończenie, warto przypomnieć fakt, że gdyby drabina, która została w 2006 roku przekazana z Komendy Powiatowej PSP do OSP w Turku, nie została w roku 2012 sprzedana podmiotowi prywatnemu, to dzisiaj teren powiatu tureckiego zabezpieczałyby nie dwa, a trzy tego typu pojazdy.
