Dzięcioł duży (Dendrocopos major) – najliczniejszy z polskich dzięciołów

Dzięcioł duży (Dendrocopos major) –  najliczniejszy i najpowszechniejszy z polskich dzięciołów. Ptak o silnym dziobie i mocnej głowie. Dzięcioł duży zapamiętale przeszukuje pnie drzew w poszukiwaniu smacznych kąsków. W okresie lęgowym żywi się dorosłymi owadami i ich larwami, w tym także chrząszczami i gąsienicami motyli.

Kiedy szuka larw owadów najpierw delikatnie opukuje drzewo, aby po odgłosie odnaleźć ich kryjówkę. Gdy przypatrzymy się miejscom jego pracy, możemy z łatwością odróżnić delikatne ślady uderzeń dla orientacji, od wyciosanych dziur, przez które wyciągnął swą zdobycz, np. larwę kózki. Jeśli w lesie mamy do czynienia z gradacją kornika, z pewnością znajdziemy w nim sporo dzięciołów. Jest mistrzem w ich zwalczaniu!. Żywi się także mszycami czy mrówkami.

Dzięcioł duży (Dendrocopos major) - najliczniejszy i najpowszechniejszy z polskich dzięciołówOpryski chemiczne drzew szkodzą dzięciołom

Taka biologiczna osłona jest wystarczająca. Jeśli wzmocnimy ją opryskami chemicznymi, to szkodzimy jednocześnie dzięciołom, doprowadzając do ich zatruć i śmierci. Wiosną dzięcioł duży urozmaica sobie jadłospis obrączkując wokół pnia korę brzóz, sosny czy olszy, tak by spływał z nich słodki, pełen witamin sok. Ich przysmak. Zimą i jesienią, przy ograniczonej dostępności bezkręgowców, jego dieta wzbogaca się o nasiona drzew sosnowych oraz świerkowych, a także jagody czy orzechy laskowe. Chętnie przylatuje do karmników i delektuje słoniną.  Możemy obserwować wtedy jak siada na niej do góry nogami jakby naśladował swoje koleżanki – sikory.

W czasie ostrych mrozów, kiedy drewno jest zbyt twarde lub latem, gdy brakuje owadów, ratuje się nasionami sosny, świerka czy buka. Tworzy wówczas tzw. kuźnie, czyli zagłębienie w pniu, w którym klinuje szyszkę, aby łatwiej móc wyłuskać skryte w niej nasiona. Pod takimi kuźniami można znaleźć stosy zużytych szyszek – coś w rodzaju papierków po cukierkach 🙂

Dzięcioli śpiew

Szuka dobrze rezonujących podstaw, w które zapamiętale bębni. Jest to dzięcioli śpiew. Mogą to być suche gałęzie, pnie drzew a nawet słupy przesyłowe czy blaszane dachy.

Dzięcioł duży bębni w krótkich, szybkich seriach po 10-15 uderzeń. Swoją ruchliwością, jaskrawym ubarwieniem oraz częstymi nawoływaniami ożywia wiosenny las.

Kiedy zatrzymamy się na chwilę by na niego popatrzeć, przestaje stukać i chowa się za pień drzewa. Szybko podskakuje w górę, i pokazuje się nam w zupełnie innym miejscu, jakby bawił się z nami w chowanego.  Gdy jest już dość wysoko, wychyla ostrożnie głowę i zerka na nas jednym okiem. Wydaje się, że ta zabawa sprawia mu frajdę. Kiedy tylko poczuje zagrożenie ze strony obserwatora, ucieka pod osłoną pnia. Co roku zwykle wykuwa nową dziuplę, a nawet kilka do wyboru, wyszukując najchętniej drzewa osłabione i martwe. Musi się sporo natrudzić, aby znaleźć takie w naszych lasach, gdzie niestety sporo starych drzew jest usuwanych.

Największym zagrożeniem dla dzięciołów jest utrata siedlisk poprzez rozwój obszarów miejskich, wycinanie starych drzew i stosowanie środków owadobójczych. Zdrowy rozsądek i logika nakazuje chronić te nadzwyczaj interesujące ptaki – niezbędny element naszego otoczenia oraz budowniczych dziupli dla całej rzeszy gatunków, które same dziupli kłuć nie potrafią.

Źródło: Jan Sokołowski Ptaki Ziem Polskich,  Przewodnik Collinsa Ptaki, Wikipedia.

Tagi:

« Maj 2021 » loading...
P W Ś C P S N
26
27
28
29
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
1
2
3
4
5
6

Dodaj firmę do katalogu

Portale społecznościowe

Kontakt z Turek24

 email: redakcja@turek24.com.pl

tel. kom. 502 390 836-7

Wydawca: Kontur Media sp. z o.o.